Richard Cœur de Lion "Yeşilin Kızı Anne - Ada" hakkında

Serinin üçüncü kitabı Yeşilin Kızı Anne - Ada, Anne Shirley’nin 18-22 yaşları arasındaki üniversite yıllarını kapsıyor. Anne; çocukluk arkadaşları Priscilla, Stella ve eğlenceli Teyze Jamesina ile birlikte “Patty’nin Yeri” adını verdikleri şirin bir evi kiralayarak kendi küçük dünyalarını kuruyorlar.

Bu kitap; gençlik heyecanlarını, arkadaşlık bağlarını, edebiyat tutkusunu ve elbette ilk ciddi romantik çatışmaları odağına alıyor. Avonlea’nin o masalsı köy havasından biraz sıyrılıp daha kentli, daha entelektüel ama bir o kadar da nostaljik bir atmosfere geçiş yapıyoruz.

İlk kitaplarda Anne’in hayal gücü ve çocukça sakarlıkları ön plandayken, üçüncü kitapta sorumluluk sahibi, hedefleri olan ama içindeki o “hayalperest çocuğu” asla kaybetmeyen genç bir kadın görüyoruz. Çocukluk mekânlarından uzaklaşmanın getirdiği tatlı-sert hüzün, kitabın duygusal tonunu çok güzel besliyor.

Kitabın en güçlü tarafı kesinlikle romantik dinamikler. Anne, küçüklüğünden beri kafasında çizdiği “siyah saçlı, gizemli, melodramatik prens” imajına sadık kalmaya çalışırken gerçek aşkın ne olduğunu sorgulamak zorunda kalıyor.

Anne, tozpembe hayallerine sadık bir şekilde mi yoluna devam edecek yoksa bazı gerçekleri sonunda kabullenecek mi?

Ayrılıklar, yeni arkadaşlıklar, yalnızlık, romantik teklifler, yeşil, olgunlaşma… Bu kitabı da yazar L.M. Montgomery’nin akıcı ve yalın üslubuyla su gibi okuyup bitiriyoruz; yeşilin ve doğanın binlerce tonları, toprağın yağmurla yoğrulmuş kokusu, haziran zambakları, pembe güller, mayıs çiçekleri, orkidelerin eşliğinde…

Ps: Serinin üçüncü kitabıdır.

Ps: Serideki kitapları arka arkaya okumak yerine her kitap sonrası araya başka bir orta veya kısa soluklu kitap okunması daha sağlıklı olur fikrimce.